Mijn kind, mijn spiegel.

Mijn kind, mijn spiegel.

Daar staat ze. Bovenop het matje. Zonder schoenen. Ik zie haar wiebelen en ineens schiet ze vol en begint met haar handen voor haar gezicht te huilen. “Laat maar gaan die tranen’, zeg ik zachtjes, “Laat maat stromen”. Ik voel met haar mee. Ze vertelt me dat ze in haar...